Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2018

ΒΛΕΠΟΥΜΕ, ΣΥΖΗΤΑΜΕ, ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ από και για το ΣΙΝΕΜΑ.

Δευτέρα 5/2/2018, 8:000μμ, Πίνδου 30 και Μαραθώνος 2ος Κύκλος:
«Μεταπολεμικός  Ευρωπαϊκός Κινηματογράφος», Μέρος 5ο
Αφού  ξεσκονίσαμε τους   Federico Fellini, Luckino Visconti, Pier Paolo Pazolini και παρά τις μεγάλες, παρόλες τις φιλοδοξίες μας δεν καταφέραμε να ασχοληθούμε με τον τέταρτο μεγάλο σκηνοθέτη της εποχής και επίσης  Ιταλό, τον Michelangelo Antonioni.
Βλέπετε όλοι θέλουμε να ακούμε και να βλέπουμε περισσότερα Έτσι την  Δευτέρα 5 Μαρτίου, στην 5η συζήτηση του κύκλου Μεταπολεμικός Ευρωπαϊκός Κινηματογράφος θα ασχοληθούμε με τον εναπομείναντα Ιταλό και μετά θα περάσουμε  στη  γαλλική Nouvelle Vague (Νέο Κύμα). Οι πρόδρομοι της, οι βασικοί εκπρόσωποι, οι «συνοδοιπόροι», η μετεξέλιξη και οι επιπτώσεις της στην παγκόσμια κινηματογραφική παραγωγή θα είναι το αντικείμενό μας.
Σκηνοθέτες όπως οι Francois Truffaut, Jean-Luc Godard, Claude Chabrol, Eric Rohmer, Jacques Rivette, Agnes Varda (που κατά πολλούς θεωρεί¬ται η μητέρα της Nouvelle Vague εξαιτίας της ταινίας της «La Pointe Courte», 1955)  θα έχουν την τιμητική τους. Όπως πάντα θα προβληθούν εκτενή αποσπάσματα από ταινίες όπως «Τα τετρακόσια χτυπήματα» (Les Quatre Cents Coups) του   Truffaut που πήρε και το βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες το 1960,    «Με κομμένη την Ανάσα»  (A bout de Souffle, 1960) του     Godard «Χιροσίμα, αγάπη μου» (Hiroshima mon amour, 1959) του Resnais. Η ταινία «Με κομμένη την ανάσα» είναι το πιο χαρακτηριστικό δείγμα γραφής της Nouvelle Va¬gue: κάμερα στο χέρι που κινείται αδιάκοπα, μακριά σε διάρκεια πλάνα,  παγωμένη εικόνα, γύρισμα σε εξωτερικούς, φυσικούς χώρους, χαμηλός προϋπολογισμός, φυσικοί φωτισμοί, αυτοσχεδιασμός στην υπόθεση και το διάλογο, πειραματισμός στον ήχο κοκ.



Δεν υπάρχουν σχόλια: