Σάββατο, 9 Μαρτίου 2019

«Αμερικανικός Κινηματογράφος».

ΒΛΕΠΟΥΜΕ, ΣΥΖΗΤΑΜΕ, ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ από και για το ΣΙΝΕΜΑ. Τρίτη 12/3/2019, 8:30μμ, Πίνδου 30 και Μαραθώνος

18η  συνάντηση
«Το exploitation film και η συμβολή του στην ανανέωση του Hollywood: Frances Ford Coppola και οι υπόλοιποι movie brats: Martin Scorsese, Peter Bogdanovich, Brian de Palma – Blaxploitation»
Ο Φράνσις Φορντ Κόπολα γεννήθηκε από οικογένεια ιταλικής καταγωγής στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν σαν σήμερα το 1939.  Φοίτησε για ένα διάστημα στη Στρατιωτική Ακαδημία της Νέας Υόρκης, αλλά σύντομα διέκοψε τις σπουδές του μην αντέχοντας τις μεθόδους διδασκαλίας και την πειθαρχία της σχολής. Αποφοιτώντας έλαβε υποτροφία στο πανεπιστήμιο Hofstra, όπου παρακολουθούσε σεμινάρια θεάτρου και ανέβαζε τις πρώτες του παραστάσεις. Βαθιά επιρροή άσκησε πάνω του το αριστούργημα του Αϊζενστάιν «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο». Το 1959 ξεκίνησε σπουδές στην Ακαδημία Κινηματογράφου του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας. Στη διάρκεια των σπουδών του βοήθησε στην παραγωγή ταινιών του Ρότζερ Κόρμαν, ως βοηθός του. Το σκηνοθετικό του ντεμπούτο πραγματοποιήθηκε το 1961 με το γουέστερν «Αυτά υπάρχουν μόνο στην άγρια Δύση» ενώ η επόμενη ταινία του ήταν το «Dementia 13», μια ταινία τρόμου για ένα κατά συρροή δολοφόνο, σε σενάριο του ίδιου του Κόπολα, που γυρίστηκε με μπάτζετ μόλις 20.000 δολαρίων στην Ιρλανδία.
Μετά το τέλος των σπουδών του, που ολοκλήρωσε με άριστα, έγινε σεναριογράφος της Γουόρνερ Μπρος, ενώ του ανατέθηκε να γυρίσει την ταινία «Το χρυσό ουράνιο τόξο», σε συνεργασία με τον άγνωστο τότε ακόμη Τζωρτζ Λούκας, ο οποίος έκανε τότε την πρακτική του. Η ταινία απέτυχε εμπορικά κι επέφερε κατηγορίες ρατσισμού εναντίον του, καθώς σύμφωνα με το σενάριο τιμωρείται ένας λευκός που γίνεται μαύρος. Η συνεργασία των δυο ανδρών συνεχίστηκε ωστόσο και μάλιστα οι δυο τους ίδρυσαν ένα ανεξάρτητο κινηματογραφικό στούντιο, το American Zoetrope. H παγκόσμια καταξίωσή του ήρθε ωστόσο με την τριλογία «Ο νονός», βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του  . H επική εξιστόρηση της οικογένειας μαφιόζων Κορλεόνε, σε τρία μέρη, το 1972, το 1974 και το 1990, με το τρίτο μέρος να γυρίζεται κυρίως για εμπορικούς λόγους, ενάντια στις αρχικές προθέσεις του σκηνοθέτη, ανήκει στα σπουδαιότερα επιτεύγματα του διεθνούς κινηματογράφου κατά τον 20ο  αιώνα. Η τελευταία μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία του ωστόσο υπήρξε το «Αποκάλυψη τώρα!», εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα του Τζόζεφ Κόνραντ «Η καρδιά του σκότους», που είχε δημοσιευτεί το 1900, προσαρμοσμένο στην εποχή του πολέμου του Βιετνάμ. Κυκλοφόρησε το 1979 μετά από τρία χρόνια πολυτάραχων γυρισμάτων και σήμερα θεωρείται μια από τις κορυφαίες αντιπολεμικές ταινίες όλων των εποχών.
Η συνέχεια της καριέρας του, χωρίς να στερείται αξιομνημόνευτων στιγμών, δεν κατάφερε να ξεπεράσει τον πήχη των προηγούμενων έργων του, καθώς εμπορικές αποτυχίες έδιναν τη θέση τους σε επιτυχημένες ταινίες όπως «Οι Αουτσάιντερς» και  «Ο Αταίριαστος» που καθιέρωσαν μια σειρά ηθοποιών εκείνης της γενιάς, όπως οι Ματ Ντίλον,  Τομ Κρουζ, Πάτρικ Σουέζι


και άλλους.  Θετικότερες κριτικές απέσπασε η ταινία του «Δράκουλας» το 1992, που θεωρήθηκε ότι ανανεώνει ένα παρωχημένο και συχνά γελοιοποιημένο είδος. H τελευταία του ταινία, το   «Tetro», γυρίστηκε το 2009. Έκτοτε ο Κόπολα αφιερώθηκε στις άλλες επιχειρήσεις του, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει η ενασχόληση του με την οινοποιία.
Η χαρακτηριστική  αισθητική του Μπράιαν Ντε Πάλμα (Bryan de Palma)
Ο Μπράιαν ντε Πάλμα είναι ένας σκηνοθέτης σαφώς επηρεασμένος από τον κινηματογράφο του Χίτσκοκ. Είναι περισσότερο γνωστός για τα ψυχολογικά θρίλερ και τις πιο εμπορικές ταινίες του, κυρίως ταινίες εγκλημάτων. Έχει σκηνοθετήσει επιτυχημένες και δημοφιλείς ταινίες όπως η μεταφυσική ταινία τρόμου «Κάρι», «Έκρηξη Οργής», το ερωτικό θρίλερ «Προετοιμασία για έγκλημα», το θρίλερ «Ο δολοφόνος του μεσονυκτίου», τα δράματα-ταινίες εγκλημάτων «Ο Σημαδεμένος», «Οι Αδιάφθοροι» και «Υπόθεση Καρλίτο» και την κατασκοπευτική ταινία δράσης «Επικίνδυνη αποστολή». Εξαιτίας της θεματολογίας και της γραφικής βίας που περιέχουν, κάποιες από τις ταινίες του αποτέλεσαν επίκεντρο κριτικής και διαφωνιών.   Στην ουσία πρόκειται για έναν βιρτουόζο του κινηματογράφου με πολύ δικό του, μοναδικό στυλ κινηματογράφησης. Χρησιμοποιεί τα έντονα χρώματα και την cult προσέγγιση μιας ολόκληρης δεκαετίας χωρίς τύψεις
Σε αυτό το βίντεο παρακολουθούμε ολόκληρη τη γκάμα της χρωματικής του παλέτας:  https://www.youtube.com/watch?v=yaKv5Kbpxcg
Μάρτιν Σκορσέζε (Martin Scorsese)
Ο  Μάρτιν Σκορσέζε γεννήθηκε στις 17 Νοεμβρίου του 1942 στο Κουίν ς της Νέας Υόρκης. To άσθμα και η ασθενής φύση του Μάρτιν ως παιδί έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην κλίση του και την αγάπη του για το σινεμά, αφού οι γονείς του αντί να τον αφήνουν να παίζει έξω, τον έπαιρναν στο σινεμά για να βλέπουν ταινίες τα Σάββατα. Την πρώτη του ταινία την είδε σε σινεμά στην ηλικία τεσσάρων χρόνων, ενώ παρουσίασε τα πρώτα του κινηματογραφικά σκιρτήματα σε ηλικία 11 χρονών. Ο 11χρονος Μάρτιν οραματίστηκε ένα ρωμαϊκό έπος ονόματα «Αιώνια Πόλη» για το οποίο μάλιστα είχε σχεδιάσει και ένα αναλυτικό storyboard. 
Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 70 είχε αναπτύξει πολύ σοβαρό εθισμό στην κοκαΐνη. Μάλιστα στο Φεστιβάλ των Κανών είχε δηλώσει ότι χωρίς κοκαΐνη, δεν θα έδινε καμία συνέντευξη. Το γεγονός ότι κατάφερε να κόψει τα ναρκωτικά, το χρωστάει στον φίλο του Ρόμπερτ Ντε Νίρο, ο οποίος και τον έπεισε να σταματήσει τις καταχρήσεις και να γυρίσουν την ταινία «Οργισμένο Είδωλο». Ο Σκορσέζε, όπως και οι περισσότεροι σκηνοθέτες είναι αρκετά ψυχαναγκαστικός τελειομανής. Στην ταινία του, «Goodfellas» έδενε κάθε ημέρα των γυρισμάτων ο ίδιος τη γραβάτα του Ρέι Λιότα, για να σιγουρευτεί ότι είναι δεμένη ακριβώς όπως τη φανταζόταν. Όταν ένας από τους ηθοποιούς του αρρώστησε, ο Σκορσέζε αποφάσισε να παίξει ο ίδιος τον ρόλο του ενοχλημένου πελάτη στο ταξί του Ντε Νίρο στην ταινία «Taxi Driver» του 1976. Γενικά του αρέσει πολύ να κάνει cameo στα φιλμ του. Οι  ταινίες του έχουν συγκεντρώσει  συνολικά 20 Όσκαρ. Το  «Aviator» και το «Hugo» πήραν από 5 Όσκαρ το καθένα. Αλλά ο ίδιος παρότι είχε προταθεί 8 φορές για τα Όσκαρ, έχει πάρει το βραβείο μόνο μια φορά, για την ταινία «Departed» το 2007. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: